Niezastąpiony przewodnik wprowadzający terapeutów w metodę OCPPM, dostarcza kompleksowej wiedzy z zakresu teorii i praktyki tego wyjątkowego modelu psychoterapii. OCPPM jest ustrukturalizowanym programem terapii krótkotrwałej, przeznaczonym dla młodzieży w przybliżonym wieku od 14 do 25 lat, łączy psychoterapię psychodynamiczną z psychospołecznym spojrzeniem na trudności okresu dojrzewania. Kładziemy w nim nacisk na terapeutyczne zaangażowanie młodych ludzi i pracujemy nad rozwojowym celem, aby uruchomić zmianę i rozwój. Książka dzieli się na dwie części:: „Ramy teoretyczne” i „Praktyka”. Łączy w sobie podaną w przystępnej formie analizę naukową ze studiami przypadków, by stworzyć kompleksowy przewodnik wprowadzający praktyków w model OCPPM [opis wydawcy].

Wykłady z psychoanalizy to omówienie najważniejszych pojęć psychoanalitycznych istotnych z perspektywy pracy klinicznej. Franco De Masi wskazuje na fundamenty analitycznego myślenia, które warto poznać, zachować i docenić, gdyż – choć teoria i technika ewoluują – podstawowe elementy pracy klinicznej pozostają niezmienne. W kolejnych rozdziałach dyskusję poprzedza omówieniem procesu, który doprowadził do sformułowania danego pojęcia. Kolejna książka tego wybitnego włoskiego psychoanalityka na pewno zainteresuje zarówno doświadczonych klinicystów, jak i adeptów psychoterapii, a także wszystkich, których interesuje specyfika podejścia psychoanalitycznego [opis wydawcy].

Będzie to opowieść o ciąży. Inaczej niż większość historii, ta zaczyna się od samego początku, a nawet wcześniej – od mentalnej idei poczęcia i jego przeznaczenia, która pojawia się w wewnętrznej rzeczywistości jednostki, a następnie urzeczywistnia się w świecie zewnętrznym. Moje spojrzenie różni się od większości perspektyw psychoanalitycznych, dla których punktem wyjścia jest rozwijające się psychologiczne ja niemowlęcia. Ja koncentruję się przede wszystkim na doświadczeniu rodzica – matki lub ojca jako osoby, a nie obiektu dziecięcej fantazji czy pragnień. W literaturze niewiele przyznaje się matce podmiotowości, często jej postać opisywana jest wyłącznie przez pryzmat potrzeb dziecka. Jeżeli jednak – jak uważam – materia naszych najwcześniejszych dni utkana jest z przeplatających się nici dwojga podmiotów: opiekuna i niemowlęcia, świadomego i nieświadomego, to nie możemy sobie pozwolić na pominięcie jednego z elementów równania. Dlatego też w niniejszej książce na ogół odwracam zwyczajowy układ figury i tła. Narracja na temat ciąży i wczesnego dzieciństwa potomka z osobistego punktu widzenia matek i ojców zastąpi hipotetyczny głos dziecka czy też opiekującego się nimi terapeuty. Niemniej jednak nasza historia nie ma charakteru liniowego – przecież my, rodzice, sami także jesteśmy synami i córkami. Czasami zmieniam więc optykę i przyglądam się wielopoziomowym konstrukcjom przypominającym fraktale. Przechodzę od wewnętrznego świata jednostki do współczesnej interakcji interpersonalnej z partnerem i (lub) dzieckiem, spoglądam też oczami jednostki jako dziecka własnych rodziców, wychodzę ponad to, do sfery relacji pacjent–terapeuta, i analizuję związki teorii psychoanalitycznej z wychowaniem dziecka. W dzisiejszych czasach badanie procesów emocjonalnych związanych z posiadaniem dziecka to zadanie niepozbawione ironii, ponieważ sfera ta zmienia się bardziej gwałtownie niż nasze nieświadome możliwości są w stanie nadążać. To znamienne, że tak wiele wagi przywiązuje się do biologicznych aspektów prokreacji, a tak mało do bogatych pokładów wyobraźni, lęku i rozwoju osobistego, jakie towarzyszą ciąży. W niniejszej książce przywracam zachwianą równowagę, skupiając się na historii, która płynie „z wewnątrz” [opis wydawcy].